Reklam
Reklam
Reklam

1.ve 2 Balkan Savaslari

Savaşın GelişimiTopraklarını genişletme hesapları içerisinde olan Balkan Devletleri (Bulgaristan, Yunanistan, Sırbistan ve Karadağ) Trablusgarp Savaşı’nı fırsat bilip aralarında anlaşma yaparak Osmanlı Devleti’ne savaş açtılar. Osmanlı Devleti’nin bu sayede bir çok cephede savaşmak zorunda kalması Balkan Devletleri’nin işine gelmiş ve savaş Osmanlı Devleti’nin yenilgisi ile sonuçlanmıştır.Birinci Balkan Savaşı’nın Nedenleri:1- Fransız İhtilali sonrası yayılan milliyetçilik akımının Balkan devletleri üzerindeki etkisi.2- Rusya’nın Slavları birleştirip kendi yanına çekmek istemesi.3- Osmanlı Devleti’nin Almanya’ya yaklaşmasından rahatsız olan İngiltere’nin Reval Görüşmesi (1908) sonucunda Rusya’yı Balkanlar’da serbest bırakması.4- Avrupalı büyük devletlerin, Balkan devletlerini Osmanlı Devleti’ne karşı kışkırtması.5- Osmanlı Devleti’nin eski gücünü ve otoritesini kaybetmiş olması.6- Osmanlı yöneticilerinin izledikleri bazı yanlış politikalar sonucunda Balkan devletlerinin Osmanlıya karşı birleşmeleri.Londra Barış Antlaşması (30 Mayıs 1913)Birinci Balkan Savaşı sonunda Londra Antlaşması imzalandı. Bu antlaşma ile Trakya’da Osmanlı-Bulgar sınırı “Midye-Enez” hattı olurken, Trakya ve Edirne Bulgaristan’a, Güney Makedonya, Selanik ve Girit Yunanistan’a, Silistre Romanya’ya, Kuzey ve Orta Makedonya Sırbistan’a verildi. Arnavutluk’un bağımsızlığı kabul edildi.Birinci Balkan Savaşı’nın sonuçları1- Balkanlar ve Ege Denizi’ndeki Osmanlı hakimiyeti sona erdi.2- Londra Antlaşması ile Bulgaristan Ege Denizi’nde kıyı sahibi olmuştur.3- Osmanlı Devleti’nin ise, Balkanlar’da yalnızca Bulgaristan ile sınır komşuluğu kalmıştır.4- Londra’da barış görüşmeleri devam ederken İttihat ve Terakki Partisi, I. Balkan Savaşı’ndaki yenilgiden dolayı yıpranan Kâmil Paşa Hükümeti’ni “Babıâli Baskını” ile devirerek iktidarı ele geçirmiştir.Birinci Balkan Savaşı’nın kaybedilmesinin nedenleriBirinci Balkan Savaşı’nın kaybedilmesinin nedenleri arasında, Osmanlı Devleti’nin diğer ülkelere göre sanayisinin gelişmemesini, ordusunun hem karada hem de denizde yeterli olmamasını, donanma eksikliğinin bulunmasını, ordunun dört cephede birden savaşmak zorunda kalmasını, ordu içerisinde cereyan eden siyasi parti çekişmelerini, Vahabi isyanlarıyla uğraşılmasını ve savaştan önce Gençleştirme Politikası adı altında Osmanlı ordusunda görev yapan 65.000 civarında askerin terhis edilmesi gösterilebilir.İkinci Balkan Savaşı (1913)İkinci Balkan Savaşı’nın Nedenleri1- Osmanlı Devleti’nin Balkanlar’dan çekilmesi ile doğan otorite boşluğu.2- Osmanlı Devleti’nden geriye kalan toprakların, Balkan devletleri arasında paylaşılamaması.Savaşın GelişimiI. Balkan Savaşı sonunda Balkan topraklarının büyük bir bölümünün Bulgaristan’ın eline geçmesi nedeniyle aralarında ittifak yapan Yunanistan, Romanya, Sırbistan ve Karadağ Bulgaristan’a saldırdılar. Osmanlı Devleti’de bu durumu fırsat bilerek Bulgaristan’a savaş açtı. Bulgar kuvvetleri bütün cephelerde yenilmeye başladı. Osmanlı Devleti bu durumdan yararlanarak, Edirne ve Kırklareli’yi geri aldı. Bulgaristan, II. Balkan Savaşı’ndaki yenilgiden sonra Osmanlı Devleti ve Balkan devletlerine başvurarak barış imzalamak zorunda kaldı.Balkan Savaşları’nı Bitiren Antlaşmalar1- Bükreş Antlaşması (10 Ağustos 1913)2- İstanbul Antlaşması (29 Eylül 1913)3- Atina Antlaşması (14 Kasım 1913)4- İstanbul Antlaşması (13 Mart 1914)Balkan Savaşları’nın Sonuçları1- Osmanlı Devleti, Balkanlar’daki ve Ege Denizi’ndeki hakimiyetini tamamen kaybetmiştir.2- Balkanlar’da yaşayan binlerce Türk, Anadolu’ya göç etmiştir.3- Ordu gençleştirilerek Almanya’dan yeni silahlar alınmıştır.4- Ordunun eğitimi için Almanya’dan subaylar getirilmiş bu da Osmanlı-Alman yakınlaşmasını güçlendirmiştir.5- Balkan Savaşları, devletler arasındaki gerginliği artırmış, böylelikle silahlanma yarışı hız kazanmıştır.6- Batı Trakya Türkleri sorununun doğmasına neden olmuştur.Derleyen : Neşet DOĞAN

2 / 21

Birinci Balkan Savaşı sonunda Londra Antlaşması imzalandı. Bu antlaşma ile Trakya’da Osmanlı-Bulgar sınırı “Midye-Enez” hattı olurken, Trakya ve Edirne Bulgaristan’a, Güney Makedonya, Selanik ve Girit Yunanistan’a, Silistre Romanya’ya, Kuzey ve Orta Makedonya Sırbistan’a verildi. Arnavutluk’un bağımsızlığı kabul edildi.